Auxine

Auxine

Auxine is een klasse endogene hormonen die een onverzadigde aromatische ring en een zijketen van azijnzuur bevatten. Het wordt in het Engels afgekort als IAA, waarbij de chemische essentie indoolazijnzuur is. Bovendien worden 4-chloor-IAA, 5-hydroxy-IAA, naftaleenazijnzuur (NAA), indoolboterzuur, enz. beschouwd als auxinoïden. Auxine (IAA) heeft een significant effect op de longitudinale groei van vegetatieve organen. Auxine was het eerste plantenhormoon dat werd ontdekt. De belangrijkste chemische stof in auxine is 3-indoolazijnzuur. Het functioneert bij het reguleren van de groeisnelheid van stengels, het remmen van zijknoppen en het bevorderen van beworteling. In de landbouw wordt het gebruikt om de beworteling van stekken te verbeteren, met opmerkelijke effecten.
Aanvraag sturen
Beschrijving
AUXIN

Auxine, of indolazijnzuur, met de molecuulformule C10H9NO2, is het eerste hormoon waarvan is ontdekt dat het de plantengroei bevordert. Het Engelse woord ‘auxin’ is afgeleid van het Griekse woord ‘auxein’, wat ‘groeien’ betekent [1]. De zuivere vorm van indoolazijnzuur is een wit kristal, onoplosbaar in water maar oplosbaar in ethanol, ether en andere organische oplosmiddelen. Het wordt gemakkelijk geoxideerd onder licht en verandert in een rozerode kleur, en de fysiologische activiteit wordt ook verminderd. In planten komt indoolazijnzuur voor in vrije of gebonden toestand, waarbij de laatste meestal in ester- of peptidecomplexen aanwezig is. Het gehalte aan vrij indoolazijnzuur in planten is zeer laag, variërend van ongeveer 1 tot 100 microgram per kilogram vers gewicht, afhankelijk van de locatie en het weefseltype. Krachtige groeiweefsels of -organen, zoals groeipunten en stuifmeel, hebben een hoger gehalte.

Tot nu toe zijn er vijf biosyntheseroutes voor auxine voorgesteld, waaronder vier tryptofaan-afhankelijke syntheseroutes en één tryptofaan-onafhankelijke route [5]. Auxine wordt aangetroffen in courgettes, sommige kruisbloemige planten en tomaten. Met name wordt auxine gemakkelijk afgebroken door foto-oxidatie onder licht. In 1947 ontdekten Tang Yuwei en J. Banner dat sommige oxidasen in plantenweefsels indoolazijnzuur kunnen afbreken, dat indolazijnzuuroxidase wordt genoemd.

Auxine wordt wijd verspreid in planten en is in bijna alle delen aanwezig, hoewel niet gelijkmatig verdeeld. De inhoud van een specifiek onderdeel wordt op een bepaald moment door meerdere factoren beïnvloed. Het grootste deel van de auxine is geconcentreerd in krachtige delen zoals de kiemmantel, knop- en wortelmeristemen, cambium, eierstok na bevruchting en jonge zaden, terwijl er heel weinig wordt aangetroffen in verouderde weefsels en organen.

Auxine wordt voornamelijk gesynthetiseerd in het apicale meristeem van de plant en vervolgens naar verschillende delen van het plantenlichaam getransporteerd. Het transport van auxine in het plantenlichaam is unidirectioneel en beweegt alleen van het bovenste uiteinde van de plantmorfologie naar het onderste uiteinde. In aanwezigheid van een unidirectionele stimulatie zoals eenzijdig licht, wordt auxine naar de kant getransporteerd, weg van het licht. De transportmodus is actief en vereist een vervoerder en ATP. In volwassen weefsels kan auxine niet-polair door het floëem worden getransporteerd.



 

Indoolazijnzuur
Hoofdingrediënt:IAA

Functie:
◆Auxine (IAA) heeft een significant effect op de longitudinale groei van vegetatieve organen.
◆Auxine kan in combinatie met cytokinine celdeling veroorzaken, en auxine alleen kan celdeling veroorzaken.
◆Het meest voor de hand liggende effect van auxine op de orgaanontwikkeling is het bevorderen van de vorming en groei van wortelprimordium.
◆Nadat de plant bloeit en bevrucht is, neemt het auxinegehalte in de eierstok toe, waardoor de uitzetting van de eierstok en het omliggende weefsel wordt bevorderd, waardoor de vruchtontwikkeling wordt versneld.

 

Er zijn twee vormen van auxine in planten: vrij, wat biologisch actief is, en gebonden, wat minder actief is.
In het plantenlichaam combineert indoolazijnzuur vaak met asparaginezuur om indolacetylaspartaat te vormen. Het kan ook worden gecombineerd met inositol om indolethanolinositol te vormen, met glucose om indoolacetylglucoside te vormen, en met eiwitten om indoolazijnzuur-eiwitcomplexen te vormen. Gebonden auxine kan een opgeslagen vorm van auxine in de cel zijn, en het is ook een manier om overtollig auxine te verminderen. Onder de juiste omstandigheden (pH 9-10) kunnen gebonden auxines worden omgezet in de vrije vorm, die vervolgens naar de plaats van werking wordt getransporteerd voor de effecten ervan.
De hoeveelheid auxine in groeiende zaden is ook hoog, maar wanneer ze volledig volgroeid zijn, wordt het meeste ervan in gebonden toestand opgeslagen. Het bestaat in een gebonden toestand in het zaad en verandert tijdens het ontkiemen in een vrije vorm.


degradatie
Afbraak van IAA
(1) Enzymatische oxidatieve afbraak: ontleding van indoolacetaatoxidase
Auxine bevindt zich in planten vaak in een dynamisch evenwicht van synthese en afbraak. IAA-oxidase is een Fe-bevattend hemoproteïne. Na enzymatische hydrolyse vormt IAA 3-hydroxymethyloxyindol en 3-methyloxyindol. In aanwezigheid van O2, Mn en monofenol als cofactoren is indoolacetaatoxidase actief.

(2) Fotooxidatieve ontleding:
Röntgenstralen, ultraviolet licht en zichtbaar licht hebben allemaal een schadelijk effect op IAA, en de ontledingsproducten zijn ook 3-methyleenoxide-indol en indoleal. Het mechanisme is echter niet duidelijk. In de reageerbuis kunnen bepaalde plantenpigmenten, zoals riboflavine, violaxanthine, enz., een grote hoeveelheid blauw licht absorberen en de foto-oxidatieve afbraak van IAA bevorderen.
De omzetting tussen de twee vormen van auxine in planten of de oxidatieve afbraak van IAA door indolacetaatoxidase zijn de automatische regulatie van auxineniveaus in planten en zijn van groot belang voor de regulatie van de plantengroei.

 

Toepassingsgebieden

Bevordert de groei

Auxine (IAA) heeft een significant effect op de longitudinale groei van vegetatieve organen. Naarmate de concentratie toeneemt, neemt de verlenging van het orgaan bijvoorbeeld toe tot een maximum en wordt de optimale concentratie van auxine bereikt. Als de optimale concentratie wordt overschreden, wordt de verlenging van het orgaan geremd. De optimale concentratie varieert voor verschillende organen, waarbij de hoogste zich aan de stengelpunt bevindt, de tweede hoogste aan de knop en de laagste aan de wortel. Er kan worden waargenomen dat wortels het meest gevoelig zijn voor IAA (auxine), en dat zeer lage concentraties de wortelgroei kunnen bevorderen, waarbij de optimale concentratie 10-10 is. Stengels zijn minder gevoelig voor IAA dan wortels, met een optimale concentratie van 10-4. De toppen hebben een gemiddelde gevoeligheid, met een optimale concentratie van ongeveer 10-8. Daarom heeft een concentratie die de groei van de hoofdstam kan bevorderen vaak een remmend effect op de groei van zijscheuten en wortels.

 

Differentiatie bevorderen
Auxine kan de celdeling bevorderen in combinatie met cytokinine, maar kan ook alleen celdeling induceren. In het vroege voorjaar wordt bijvoorbeeld het opnieuw starten van de celdeling in het cambium van bomen teweeggebracht door het neerwaartse transport van auxine, geproduceerd door de eindknop.
Het meest opvallende effect van auxine op de orgaanontwikkeling is zijn rol bij het bevorderen van de vorming en groei van wortelprimordia. Stekken van zaailingen genereren onvoorziene wortels aan hun basis, voornamelijk gedifferentieerd door nieuwe secundaire floëemweefsels in houtachtige planten, maar ook door de differentiatie van andere weefsels zoals cambium, vasculaire stralen en merg. Indoolboterzuur (IBA) heeft het belangrijkste effect bij het bevorderen van wortelvorming met auxine. Qua toepassing is gebleken dat IBA en naftaleenazijnzuur (NAA) stabieler zijn en een betere werking hebben dan indoolazijnzuur (IAA).

 

Uw voordeel behouden
Het stengeluiteinde van een groeiende plant oefent een remmend effect uit op de groei van zijknoppen, een fenomeen dat bekend staat als apicale dominantie. Na het controleren van de apicale groei van katoen met arthrochloor of topping, ontstaat een groot aantal laterale knoppen.

 

Het onderdrukken van groei buiten de zone
Het afvallen van knoppen bij katoen- en fruitbomen is een veel voorkomend verschijnsel bij tweezaadlobbigen. Het afstoten van wattenstaafjes houdt verband met de toevoer van voedingsstoffen en hormoonspiegels. Wanneer het auxinegehalte aan de basis van de knopsteel hoog is en laag aan het proximale uiteinde, worden de activiteiten van cellulase en pectinase in de scheidingslaag geremd, waardoor de scheiding van de scheidingscellen en het afstoten van de knoppen wordt voorkomen. Omgekeerd, wanneer het auxinegehalte aan het proximale uiteinde hoog en laag aan de distale as is, nemen de activiteiten van pectinase en cellulase toe, wat de scheiding van de scheidingslaag bevordert en resulteert in het afstoten van knoppen.

 

Het bevorderen van stevigheid
Na de bloei en bevruchting neemt het auxinegehalte in de eierstok toe, waardoor de uitzetting van de eierstok en het omliggende weefsel wordt bevorderd, waardoor de vruchtontwikkeling wordt versneld. Als de stamper niet wordt bevrucht en de eierstok op tijd IAA krijgt, kan dit bij sommige planten ook de vorming van pitloze vruchten veroorzaken. Het sproeien of aanbrengen van auxine op het stigma vóór de bestuiving kan leiden tot de ontwikkeling van parthenocarpische vruchten zonder bestuiving, zoals te zien is bij paprika, watermeloen, tomaat, aubergine, hulst, courgette en vijgen.

 

Gebruik van herbiciden
Er zijn twee soorten herbiciden: selectief en niet-selectief. Selectieve herbiciden bevorderen de plantengroei bij lage concentraties en remmen deze bij hoge concentraties. Tweezaadlobbigen zijn gevoeliger voor de auxineconcentratie dan eenzaadlobbigen, waardoor het geschikt is als herbicide voor eenzaadlobbigen in eenzaadlobbige velden. Niet-selectieve herbiciden, zoals glyfosaat, doden alle planten.

 

Gewichtloosheidseffecten
De zwaartekracht van de aarde induceert de binnenwaartse groei van wortels en de dorsale groei van stengels door een ongelijke verdeling van auxine te veroorzaken. In de gewichtloze toestand van de ruimte resulteert het verlies aan zwaartekracht in het verlies van deze gerichte groei-eigenschappen in stengels en wortels. De apicale dominantie van de stengelgroei blijft echter bestaan ​​en het polaire transport van auxine wordt niet beïnvloed door de zwaartekracht.

 

Populaire tags: auxine, Chinese auxinefabrikanten, leveranciers, fabriek